Jerry’nin Yaşam ile Ölüm Arasındaki İnce Çizgide Gidip Gelen Hayatı

18:48
Hikayeler
Jerry, çevresindekilerin çok sevdiği insanlardan biriydi. Tadı her zaman yerindeydi. Her vakit söyleyecek pozitif bir şey bulurdu. Hatta bazen etrafındakileri çıldırtırdı bile.


Bu adam, o halde bile nasıl iyimser olabiliyor? Birisi nasıl bulunduğunu sorsa; “Bomba gibiyim” diye yanıt verirdi hep.. “Bomba gibiyim.” Jerry bir organik motivasyoncuydu…

Yanında çalışanlardan biri, o gün, kötü bigünündeyse, Jerry yanına koşar, duruma iyi mi olumlu bakılacağını anlatırdı.

Bu biçimı fena halde düşündürüyordu beni… bir gün Jerry’ye gittim. Anlayamıyorum dedim.. Iyi mi olur da, her vakit, her koşulda bu kadar pozitif bir insan olabiliyorsun… iyi mi başarıyorsun bunu?

Her sabah kalktığımda kendi kendime Jerry bugün iki seçimin var: Havan ya iyi olacak, ya kötü.. Derim. Havamın iyi olmasını seçerim. Kötü bir şey olduğunda gene iki seçimim var: Kurban olmak, ya da ders almak.

Ben başıma gelen kötü şeylerden ders almayı seçerim. Birisi bana bir şeyden şikayete vardığında, gene iki seçimim var.. Şikayetini kabul etmek yahut ona yaşamın olumlu yanlarını göstermek. Ben yaşamın olumlu yanlarını seçerim.

Yok yahu, diye protesto ettim. Bu kadar basit şu demek oluyor ki? Evet.. Kolay dedi Jerry.. Yaşam seçimlerden ibarettir. Her durumda bir seçim vardır. Sen her durumda nasıl davranacağını seçersin. Sen insanoğluın senin tavrından nasıl etkileneceklerini seçersin. Sen havanın, tavrının iyi veya kötü olmasını seçersin… doğrusu sen, hayatını iyi mi yaşayacağını seçersin!..

Jerry’nin sözleri beni oldukça etkiledi. Onu, uzun yıllar görmedim. Ama, yaşamımdaki talihsiz vakalara dövünmek yerine, seçim yapmayı tercih ettiğimde hep onu hatırladım.

Seneler sonrasında, Jerry’nin başına çok tatsız bir şey geldi. Soygun için gelen hırsızlar, paniğe kapılıp, Jerry’yi delik deşik etmişler… Ameliyatı 18 saat sürmüş, haftalarca yoğun bakımda kalmış. Taburcu edildiğinde, kurşunların bazıları hala vücudundaymış.

Ben onu, olaydan altı ay sonra görmüş oldum. Nasılsın? Diye sorduğumda, Bomba gibiyim dedi Bomba benzer biçimde. Vaka sırasında neler hissettin Jerry dedim. Yerde yatarken, iki seçimim var diye düşündüm.. Ya yaşamayı seçecektim, ya ölümü.. Ben yaşamayı seçtim.

Korkmadın mı, şuurunu kaybetmedin mi !.. Ambülansla gelen sıhhat görevlileri harika insanlardı. Bana hep İyileşeceksin merak etme dediler. Fakat acil servisin koridorlarında sedyemi hızla sürerlerken, doktorların ve hemşirelerin yüzündeki ifadeyi görünce ilk kere korktum.Bu gözler bana; Bana adam ölmüş diyordu. Bir şeyler yapmazsam, birazcık sonra ölü bir adam olacaktım hakkaten..

Ne yapmış oldun? Diye merakla sordum.. Kocaman bir hemşire yanıma yaklaştı ve bağırarak herhangi bir şeye alerjim olup olmadığını sordu.. Evet diye yanıt verdim.. Var.. Doktorlar ve hemşireler merakla sustular.. Derin bir nefes alarak kendimi toparladım ve bağlarırdım: Benim kurşunlara alerjim var !..

Doktorlar ve hemşireler gülmeye başladılar. Yine bağırdım.. Ben yaşamayı seçtim. Beni bir canlı benzer biçimde ameliyat edin. Otopsi yapar gibi değil..

Jerry, yalnız doktorların büyük ustalıkları sayesinde değil, kendi pozitif tavrının büyük katkısı ile yaşadı. Yaşaması bana yeni ders oldu.

Hergün, yaşamımızı dolu dolu yaşamayı seçme şansımız ve hakkımız bulunduğunu ondan öğrendim.. Ve her şeyin kendi seçimimize bağlı bulunduğunu..

Comments